"Fazla elektrik bünyeye zarar" dediler inanmadık.

Alain'in ne yapmaya çalıştığı hakkında bir fikrim yok. Adam bir gün iyi bir gün kötü, hiç bişey anlamıyorum. Geçen yazımda anlatmıştım çok sinirlerimi bozmuştu gider ayak, o olaydan sonra çok gördüm onu gerek koridorda gerek odasına gittiğimde (ki odasını tercih ederim, o sıcak hava dalgasının yüzüme vuruşu, iliklerime kadar ısınmam ve atmosferin sadece Alain kokusundan ibaret olduğu) .

Onun karşısında kitlenme huyumu biraz da olsa aştığıma inanıyorum. Sınıftayız işte herkes kafasına göre takılıyor hoca serbest bıraktı falan baktım Alain cam kenarında dışarıyı izliyo hemen aldım elime defterimden bi sayfa soru sorma bahanesine adamı tenhada sıkıştırcam. Gittim yanına palavradan da bir soru sordum. Yan yanayız sınıf arkamızda, benim kalbim ağzımda falan. O kadar abartıyorum ki onu sanki insan değil peygamber aydınlanmaya gitmişim yanına o derece. Kalp atışlarımı bizim pakize teyze duymuştur o nasıl bir atıştır öyle. Bana bir şeyler anlatırken hep bi yerlerimiz değiyo zaten. Ya kolumuz ya omzumuz ya başka biyer ne bilym sürekli bi temas içindeyiz. O günde öyleydi cam kenarındayken kollarımız birbirine değiyodu. O an aldığım  elektrikle İstanbuldaki kaçak elektrik olayına son verebilirdim. Heh nerde kalmıştık bişeyler anlatırken hem çok yakınlaşıyo hem ses tonunu çok iyi ayarlıyo, böyle naif bi şekilde sessiz sessiz, ahh anlatırken bile fena oldum. Sonra bana döndü ben tabi kağıda odaklıyım (asla göz teması kuramıyorum, utanıyorum bide şaşı falan bakarım korkusu var)  döndü bana ve kitlendi adam, yani abartmıyorum yarım dakika bakmıştır baktı baktı baktı tamam mı dedi? Tamam dedim hemen uzaklaştım ama nasıl utandım anlatamam. Oturdum yerime etrafımdakilerle konuşmaya başladım aldırmıyorum lan hesabı. 

Onun dersinin olmadığı günler çok sıkıcı. Neyse ki haftanın 2 3 günü geliyor. En son bombayı anlatıyorum, Alain yanıma geldi, ben soruyu yapamıyorum dedim, ben masada oturuyorum o arkamda, iki elini omuzlarıma koydu ve bildiğin omuzlarıma dayandı vücuduyla, sonra bi eliyle soruyu yaparken diğer eli hala benim omzumda. Ben tabi o sıra bal mumundan yapılmış heykel edasıyla kaskatı kesildim, el omzumda ama rahatsız olmasın çekmesin diye kıpırdamıyorum. Bütünleştim elle çekse ağlıycam o hesap. Nasıl mutlu oldum nasıl heyecanlandım, derste bi 4352304 kere daha göz göze geldik, ama o da bakıyo hacı, sadece ben değil.Ama bakış amaçlarımız farklı;

Lavin: "ayyhh ne tatlı yeaa, yerim lan seni, kıvırma oğlum kıvırma, o kızın yanında ne işi var, çukura düş inşallah rapunzel gidip durma şunun yanına, hastasıyız dedeeeee"

Alain: "bu kızda bakıp duruyo, bak yine baktı, ne bakıyosun be, neyse ben bi wc ye gidim"

Umudum kalmadı Alainden yana

Yok yok, hiçbir şekilde umudum yok artık. Alain sınıftaki herkesle can ciğerken benimle konuşmuyo bile. Bütün herkesin yanına tek tek giderken beni kriz gibi teğet geçiyo. Bildiğin benim olduğum her yerden kaçıyo adam. Sınıfta bi kız var bahsetmişimdir, Rapunzel. Çok güzel kız, saçları götüne kadar ve siyah, beyaz tenli, ağzı burnu çok güzel allah için. Alain süreki onun dibinde dolaşıyo. Tek amacı onu mutlu etmek gibi sadece ona yardım ediyo. Bende sadece izliyorum.

İnsan düşmanlarını iyi tanımalı. Koridorda vize sonuçlarını okuyordum, tam çaprazımda Alainin odası var tabi ama cidden o anda onu görmeyi hedeflemiyodum. Arkamdan topak rapunzel afresif geçti, sonra bi daha geçti sonra bi daha bi daha bi daha bi daha derken abartmıyorum 20 dakikada 20 kere geçmişlerdir. Ben tabi kıllandım biraz yürüdüm biraz dolanayım dedim, 5 dakika sonra Alainin odasının ordan geçiyim dedim aama birde ne göreyim bizim 3 silahşörler Alainle konuşuyo, hemde gülüyolar ediyolar falan. Çok sinirlendim çok şüpheleniyorum onlardan biri çok pis erkeğime yazıyo.

Ne yapıyım bende canım sıkıldı tabi oturdum bi sınıfa müzik dinlemeye başladım, tek başıma ne yaptığımı, yada ne yapmak istediğimi düşündüm. Olur ya böyle bazen insan kendine çeki düzen vermek ister, planlar yapar, bundan sonra böyle yapıcam, kesinlikle bu şekilde olmalı falan filan. Ama her seferinde o plandan saparsın sonra bir bakmışsın yaş geçmiş iş bitmiş, sen planlarınla uğraşırken zamanın nasıl geçtiğini anlamamışsın. Aynı o hesap sınıfta oturuyordum kapıyıda açık bıraktım gelene gidene bakarım diye, koridorun başında Alaini fark ettim. Yine kasıla kasıla yürüyo beni fark etmedi bile wcye girdi, sonra çıktı yine kasıla kasıla odasına girdi. (bu arada alain çok sık wcye gidiyo neden bilemiyorum artık).
Onu orada izlerken bu kadar yakınımdaki insanın nasıl oluyoda bu derece uzağımda olduğunu anlamaya çalıştım. Buna anlayışım yoktu çünkü, ben hayatta en çok belirsiz kaldığım durumlarda yıkılırım. Belirsizlik beni yataklara bile düşürebilir.

Bugün bize dersi vardı, yine hep rapunzelin ve bayan postişin yanındaydı. Benim yanıma hiç uğramadı. Herkesle gülüyo ediyo, arkadaş gibi sohbet ediyo ama benimle hiç konuşmuyo. Belki de beni çocuk görüyo, e haklı çocuğum işte. Adam beni bodozlama depresyona soktu farkında değil. Üstelik bi de bana hasta dedi. Asosyal olduğumu söylediğim zaman, asosyallik bi tercih meselesi mi yoksa hastalık mı dedi, tercih meselesi ben bilerek yalnız kalıyorum dedim, o da hayır bence öyle değil dedi. Kendimi o kadar küçük görüyorm ki, acınası haldeyim

Daha sahip değilken bile kıskanıyosam..

'

Benim değilken bile seni etrafındakilerden kıskanıyosam, oldu ki bir gün benim oldun bileklerinden koltuğun bacağına bağlarım şimdiden söylemiş olayım dedim.

Ya bu devirde kızlara anneleri kahvaltıda yürek falan mı yediriyo nerden buluyolar bu erkeklere yavşama cesaretini. Hayır öyle bişey varsa bende anneme söyliycem boşa bana kahvaltıda peynir ye sağlıklı olursun bla bla demesin yıllardır yiyoruz bu şekilde bir yararını göremedik daha.

Ya sırf adama yaranmak için kantinden çay üstüne çay taşıyolar. "hocam ehihihih bakın size çay getirdik ehihihihi","hocamm bişey istermisinizzz", "hocamm hayır olmaz sokun o parayı cebinize" diye ağızları açık dolaşıyolar ve ben onlarla ciddi anlamda yarışamam. 

Neden yarışamam çünkü onlar çok kadınsılar, yani Alain zaten olgun bi insan ve kızlar çok kadınsı giyinip makyajıydı süsüydü püsüydü tam takır geliyolar okula ve çok güzeller. Ya herşeyden önemlisi topuklu ayakkabı giyiyolar. Ben sürekli bot sürekli spor ayakkabı çıkışta futbol maçım varmış gibi utanmasam kramponla gidicem okula. Giyiniş desen "allah ne verdiyse" tarzı. Yani diyceğim o ki ben Alaine biraz çocuk kalıyorum. Ama o sınıftakilerin hepsini toplasa 5 e çarpsa o kadar çok severim onu. 

Bu yüzden de dayanamıyorum böyle manzaralarla karşı karşıya kalınca. Onunla tek iletişimim sorduğum sorulara cevap verme anında gerçekleşiyo düşünsene, o arada hem cevabı dinleyip hem onu hayranlıkla izleyemiyorum, bütün bunlar bu 3 dakikaya sığmıyo yani. Sürekli yanımda kalsın istiyorum. Benimle konuşsun, onun hayranlıkla içime çektiğim parfüm kokusunu diğer kızlar hissetsin istemiyorum. Yada diğer kızlara o kadar yaklaşsın istemiyorum. Beni farketmiyo bile bazen, artık onun sadece dalga konusu bile olabilirim. Bazen benimle kafa bulduğunu düşünüyorum. 

Yarın okul var, yüzüme maske yapıyım dedim siyah noktalardan arınmak için falan ama nasıl bi maskeyse yanıyorum, daha fazla yazamıycam ben bi kafamı suya sokup geliyorum.

.

...

Sevdiğim şarkılar gibi tekrar tekrar dinlesem seni sıkılırım, aylar sonra tesadüfen görsem geberirim. 

Pazar günleri televizyonun karşısından kalkıp duşa girmek kadar güç senden kopmak

El ele tutuşmak da neyin nesi yanımda otururken dirseğinin koluma hafifçe değmesi varken

Ağlarsan omzumu ödünç veririm, üşürsen açık kalan kalbimi kapatırım

Ben aşıkken öyle vefalı öyle  insaflıyım..

...

Hayal kurmak parayla olsa daha az hayal kurardım

İnsan neden yaşıtı birini sevip ergen ergen şeylerle uğraşmaz ki, aslında bakarsan okulda baya baya yakışıklı ilik gibi çocuklar var. Ama ben gittim o kadar yakışıklı, o kadar ilik adamların içinden asistan hocamı seçtim. Sabahın köründe sırf beni koridorda 1 kere de olsa görür diye süsleniyorum, üşenmiyorum her gün saçlarımı yıkıyorum daha ne yapıyım yani. Ders aralarında odasının olduğu koridordan 13134293434  kere geçmemde cabası. Bakışlarımdan mıdır bilmem ama adam da bazı şeyleri çakıyor gibi, bi gün ona bakarken birileri fotolarımı çekse süper olur aslında gözlerimde kalp kalp kalp ifadeleri mi oluşuyo merak ediyorum adam bana ne zaman baksa gülümsüyo, ya o yada komik bi tipim var ki ben 1. seçeneğin olmasını temenni ediyorum.

Yine bir sabah ve yine onun dersi..

Onun derslerinin olduğu gün ne güzel gündür öyle yahu. Süslen püslen (süsleniyorum dediğim bi göz kalemi bi de düzleştiriciyle cebelleşme) bir heyecan, yüzde daima eksik olmayan 32 diş ifadesi daldım sınıfa, köşeye oturmuş garibim zengin piçlerinin triplerini çekiyo, neyse hiiiiç bakmadan (o kadar çok bakarken yakalanıyorum ki artık onun olduğu tarafa bakmamak için yoğun bi çaba sarfediyorum) kendime bi yer buldum oturdum. Öyle bi yere oturmuşum ki sınıftan dışarı çıksam yeridir, sınıf ayrı bi yerde ben ayrı bi yer, zaten alaindelonuda göremiyodum o açıdan iyi olmuştu, kendimi kaptırmışım derse baktım tepemde biri belirdi kafamı o şaşkın ifadeyle kaldırmamla alainle göz göze geldik. Ne yaptığımı kontrol etmeye gelmiş. Aldı kağıdımı bakıyo ters tutuyosunuz dedim çevirdim kağıdı ama o anda eli elime bi değdi, anam dedim ne oluyoruz ne yaptın sen lavin adamın eline değdin falan tarzında görenlerin ırzına geçtiğimi sanacağı cinsten bir paniğe kapıldım içten içe, ama öyle hoşuma gitti ki oda gülümsedi zaten, ya diyorum ya anlıyo yemin ederim, anlamıyosada ibnelik olsun diye bana ızdırap çektiriyo o beni benden alan gülümseyişle. Elleri ne güzel ya, aslında minik hiç erkek eli gibi değil ama onda olan her şey bana mükemmel geldiği için sorun yok yani.

Sesim neremden çıkıyo bilmiyorum ama bi yerden de olsa çıksın artık.

Yahu birine bir şeyi bi defada söylediğimde anlasın artık. Sınıfta yada başka bir ortamda o kadar sessiz çıkıyo ki o ses aman allahım, insanlar ağzıma girmek zorunda kalıyolar, "efendimmm? efenimmm? efemmm?" Hayır başkasına olsun da Alaindelona olmasaydı bu, tam eller değdi, elektrik oldu dedim kendi kendime ama adama bi soru sordum "efendim?" dedi yaklaştı, bi daha söyledim "efeniimmm?" dedi biraz daha yaklaştı. 3. söylediğimde ise artık dişlerimle bakışıyolardı ki onlar hiçç güzel değiller. Ya kısmetimi kapatıyolar yemin ederim, adamın içinde bi kıpırtı olduysada o bakışmadan sonra geri kaçmıştır. Ya ben onları saklıyodum sır gibi, ne bahtsızım ne bedeviyim allah benim cezamı verecek ya.

Derlerdi de inanmazdım.

"Üniversite çıkarcı insanlarla doludur, kimseye güvenme, aman he arkadaş gibi görünür donunu sökerler, kimseyle takılma öyle, olum zaten bi gördüğünü bi daha görmüyosun, bi gün başka bi gün başka biriyle geziyosun" laflarını duyar, ulan buldunuzda bunuyosunuz pezevenkler derdim. Meğer gerçekten öyleymiş. Zaten ilk 1 ay piç gibi takıldım, bi kaç arkadaşım vardı ama onlar başka sınıftaydı. Bizim sınıfta da herkes can ciğer olmuş grup kurmuştu bile. Ben bildiğin ortada kaldım. Grupsuz kalmakta kötü lan. Ortalık malı oldum resmen. "Lavin bizle gel istersen" "Yalnız kaldırsan bize takıl" "Yemeğe gitcez sende gelsene" sorularının altındaki elime düştün şıllık ifadesini sezmiyo değildim tabi. Kimsenin peşine gittiğim yok herhalde. Tek başına karadul gibi gezdim okulda. Ne zaman vize haftası geldi o zaman benden habersiz oluşan kankalar ve ben vermeden numaramı bulup arayan insanlarla karşılaştım. Bi anda karınca gibi üşüştüler. Biri mesaj atıyo lavin bu soru nasıldı? diğer mesaj atıyo lavin bu konuyu anladın mı? Lavin sınavda yanına oturıyım mi?
Bende biraz saftiriğim kimseye hayır diyemem hepsine tek tek cevap verdim. Ama en sonunda olay beni kullanma derecesine gelince ne oluyoruz lann moduna girdim ve hepsine tek tek postayı koydum. Tavrımı belli edince gerçek karakterleri ortaya çıktı ve ben içlerinden bana en uygun olanını seçtim. Şimdi takıldığım kızlar uçuk kaçık ama onlara da pek güvenim yok, arada tek kalmamak için takılıyoruz ne yapim oğlum çok sıkıldım kantine tek gitmek koyuyo insana, herkes makara yapıyo herkes gülüyo ediyo sen vebalı gibi yalnız başına üstelik "ayyy herkes bana bakıyo acaba yanlış bişey yapar mıyım" gibi sosyofobik heraketlerle yürüyosun falan zor yani. En doğrusunu yaptım arkadaş edinmekle, ama yıllar önce söylenen sözlerin gerçeklik payı olduğunu da anladım. Şimdi tek tek onları hatırlıyorum ve benden sonra gelecek olan nesilleri şiddetle uyarıyorum,
 Vize haftası gelen kankadan hayır gelmez!

"Bak şimdi Lavincim"

Yine bir sabah ve ben yine it gibi ödev bahanesiyle Alaini görmeye gidiyorum. Her şey çok normal tabi ben yine bi odasına gitmeden önce 20 kere wc ye gidip saçımı düzelttim (temizlikçi kadınla kanka olduk) Odaya girdim O ve ben, allahım tam da hayal ettiğim gibi sadece ikimiziz (sanki bi bok olcak) Ödevimi gösterdim yorumlar yapmaya başladı öyle şeker konuşuyo ki insanın dinledikçe dinleyesi geliyo, açtım yine gözlerimi monçiçi gibi bakıyorum pür dikkat, yaptığım ödevi azcık beğendi azcık eleştirdi derken "bunu senin yapmanda ayrı bir değer katıyo" demez mi? Ben bir eridim bi bi tuhaf oldum götüm başım oynamaya başladı. Tam gülümsüyoruz birbirimize böyle derken içeri allahın cezası kuru kara bi kadın girdi "zarf alcam" ayağına benim bütün romantizmimin içine sıçtı, zaten ben bu anı senenin başından beri bekliyorum be kadın, annen seni zamansız mı doğurdu azcık daha bekle olur muuu daldı içeriye aldı alaini benden.
Alain zarf verirken bende onun panosuna bakıyodum. Bütün o panodakileri tek tek onun yapıştırmış olması, onun emek vermiş olması yada ne biliyim en basitinden ellerini sürmüş olması ne kadar kıymetli benim için.

Daldım gittim panoya ve hayallere
derken
"Bak şimdi Lavincim" diye başlayan bir cümle duydum, önce cümleyi duydum sonra "LAVİNCİM" i duydum sonra tek duyduğum şey "ciimmm cimmmm cimmm cimmm ciimmmmm" oldu. Kulaklarımda çınladı 1 dakika boyunca ve ben Alainin dediği hiçbir şeyi anlamadım o anda.Zaten çok kısa süre içinde de odadan çıktım ve tüm gün o lavincim i hatırladım durdum. Bir ekin beni bu kadar mutlu edeceğini düşünmezdim.

Sırf beni öldürmek için mi uğraşıyosun bilmiyorum ki.

Bugünkü dersimiz çok güzeldi. Yazımı yazarken yine yanıma geldi. Ben oturuyorum o ayakta ve yanımdaki kızla konuşuyo bende döndüm kıza bi ara alainin ve benim birbirimize yaslandığımızı hissettim bildiğin benim sırtım onun bacağına değiyodu ben mi saalak gibi yaslandım yoksa o mu bilerek yapıyo bilmiyorum birden geri çekildim çünkü biliyorum kendimi kaptırırsam onu orda kimse elimden alamaz. Gerçi diyorum ya ben abartıyorum ama alain sürekli biriyle mesajlaşıyo. Belli sevgilisi var. Telefonla konuşmalar mesajlaşmalar falan sürekli olarak pek normal şeyler değil bunlar. Kesin benim ona olan ilgimi anladı ve kasıtlı bazı hareketler yapıyo bugün geldi yine yanıma aldı kalemimi üzerime doğru eğilerek anlatıyor da anlatıyor ya zaten parfüm kokusundan kafam güzel oluyo bide ne yaklaşıyosun o kadar. kolu yüzüme değdi geri çekildim "pardon" dedi gülümsedi "önemli değil" dedim ama bildiğim o puşt gülüşü bakışını yaptı. Sonrada gidiyo mesaj üstüne mesaj artık kime atıyosa,

Çok daralıyorum böyle olunca bide birden bire gözden kaybolup gidiyo ya hep gözümün önünde olsun ama benim olmasın diyorum. Olmasın, ucunda ölüm yok ya.

Biri beni tutsun diyorum.

Bu sabah kız arkadaşımla birlikte ödevleri teslim etmek için alainin yanına gittim. Güne onun gülümsemesiyle başlamak kadar huzur verici bir şey yokmuş meğer. "Günaydın" dedi bize gülümseyerek. Yanına doğru yürüdüm ve ödevler hakkında yorum istedim. Çok hoşumuza gidecek şeyler söyledi. Biraz güldük biraz konuştuk gayet normal gelişmelerdi tabi bunlar. Sonra yanından ayrılmak zor oldu işte. O konuşurken saçlarına ağzına burnuna hatta kulaklarına bile hayranlıkla bakıyordum çünkü. Bir yandan söylediklerini dinlemek, öteki yandan onu hayranlıkla izleyip hayal kurmak ve bütün bunların ötesinde "söylediklerini anlayıp" cevap verebilmek için bir süre kendime fazla yüklendim. Ama bir an vardı ki kendime zor hakim oldum. Alaine sarılmak istedim hemde bunu öküz gibi çok istedim. Bir adım ötemdeydi elimi uzatsam omuzuna çarpar öyle yani. Sadece sarılmak istedim. O anda ciddi anlamda acı çekiyordum neyse ki konuşması kısa sürdü ve hemen dışarı çıktık.

Zaten benim alaini görünce otomatik olarak  gün içerisinde ağzım kulaklarıma çıkıyo, yine o şekil gezerken bir kez daha görebilmek için koridora yastık yorgan atsam yeriydi yani, bütün gün koridora bakan sınıfta ders çalıştık. Tabi buna ders çalışmak denirse.

Neyse o ders bitti saat 1 de başka bir dersimiz başlayacaktı sınıfa girdik arka sıralarda 3 adet %100 salak kız oturmuş tip tip bakıyolar. Sağ baştan sayıyorum.

Agresif: Bir iyi bir kötü ani manevralarla gün içerisindeki tutumu değişen. Gülerken birden bire sinirlenen, can ciğerken aniden trip atan bir kız. Ben anlam veremedim 4 yıl içerisinde de veremiyceğime eminim.
Safinaz: Fok balığı yutmuş gibi konuşan, kıskandığını ve fesatlığını gözlerinde saklayamayan, Havalı görünmek için artı bir çaba sarfeden kısacası kendini bi bok sanan zavallı bi arkadaşımız
Topak: Sınıfta karambole temsilci seçildi ama içi geçmiş gerizekalının kimseyle ilgilenicek hali yokmuş gibi bakıyo. Üstelik terbiyesiz bi şekilde hocalarla muhattap oluyo sanırsın asker arkadaşları. Öyle hadsiz bişey işte.

Şimdi ben Alaine olan ilgimi yanlışlıkla bunlara belli ettim. Benim kızlar alainin gelceğini duyunca derse "aaa duydun mu alain geliyomuş" dediler bende tabi "ağğğğğğhh" diye bir tepki verdim ve sırıttım. Baktım topak bana bakıyo tip tip "neden bu kadar sevindin ki" dedi. Tabi benim jetonlarım o sıra yığıldı birden bire "hee yokk yani aramızda bişey, niye seviniyim canım banane yani, aa ödevini yaptın mı senn yaaa hahah" dedim kızların hiç biri gülmedi safinaz agresif topak dönmüşler bana bakıyolar. Topak "sen tepkilerini çok aşırı belli ediyosun" dedi idiot bakışıyla.

Hay dedim şansıma sıçıyım, neyse bu konu bu şekilde kapandı sanıyodum ta ki bu itilaf devleti grubunun yanımdan geçerken sürekli "alain alain alain" demesini duyana kadar. Ne zaman beni görseler ve yanımdan geçseler "alainin yanına gittim","alain bana böyle dedi ehehehaed" diyip gülüyolar. Bugünde aynı şekilde sınıfa girdik işte "ödevlerinizi alaine verseydiniz ben verdim" dedi topak biz profesöre vermeyi tercih etmiştik de. "alaine gittik yorum aldık isteseydi alırdı dedim" ordan agresif topağa dönerek "kızım o senden almıştır sizin aranız onunla çok iyi" dedi, ama varya sırf beni kıskandırmak burdaki amaç "alainin arası herkesle iyi" dedim baktım tip tip cevap vermediler.

 O kadar çok sinirleniyorum ki alaine de, yavşak gibi bütün kızlarla can ciğer yaaa. Hepsiyle gülüyo şakalaşıyo falan azcık üstüruplu ol, asistansın sen yakışmıyo bi kere. Hem ben varken onlara ihtiyacın mı var? Gelirim ben senin yanına sık sık merak etme yokluk çekmezsin aşkitom yaa :) Deli gibi gelin güvey olma konusunda en önde bayrak taşıyorum zaten. Ama şunu anlatmadan da geçemiycem, bir insan salak gibi sürekli adama bakarken yakalanır mı ya? Bugün okuldan çıkarken 3 kere başıma geldi bu ne zaman kafamı çevirsem o ve ben öküz gibi ona bakarken yakalanıyorum. Adam anlamadıysa adım laviin değil yemin ederim rezil oluyorum ve eminim bana götüyle gülüyodur.

Allah cezamı verecek ha.

..

Daha kazanamadan kaybettim, bu bana yapılır mıydı Alain

Başlarda kendimi kaptırmamam gerektiğini söylesemde, bir rüzgara kapılıp gittiğimi adamın yaptıkları dokunmaya başlayınca anladım. Bu kadar sevecen yaklaşması, onun yanındayken kendimi duble huzurlu hissedişim, ne biliyim sabahtan akşama kadar onu sıkılmadan dinleyebilceğimi anlamam, onun ellerini, yüzünü, davranışlarını hayranlıkla izleyişim, kokusunu sarhoş olurcasına içime çekişim, sesini uzağımdayken bile duymaya çalışmam, neyin göstergesi bilmiyorum.

Tabi bütün bunlar o bana bir şeyler öğretmeye çalışırken oluyor. Ya da benim sorduğum sorulara cevap verirken. Bütün bunlar benim tarafımdan hissedilen duygular, eminim alendolunun bir sevgilisi var, derslerde bile mesajlaşmaya çekinmediği bi sevgilisi var üstelik. Ara ara telefonlada konuşuyo çöööşşş demek istiyorum. Dersteyiz ulan bi dur bi tenefüsü bekle, nasıl sevgilin var lisede mi sürekli mesaj yazıp arıyo mübarek diye carlamak istiyorum ama yapamıyorum. Ben orda ödevlerimle ilgillenirken o az ilerimde kikirdek bi yüz ifadesiyle mesaj yazıyo.

Görsen yüzüm pancar tarlası bordo halde küfür ede ede önümdeki deftere bakıyorum.

"Bari yanımda yapma lan, kız güzel mi acaba?, benden güzel olduğu kesin, şu tipime bak, hay amk burda ne yapmam gerekiyodu bide ödevle uğraşıyoruz, vermiş midir lan kız, banane amk verdiyse verdi faturasını ben mi tutucam, ne zamandan beri birlikteler acaba, ayrılma şansları var mıdır, kızı bulsam bi iki tehdit etsem, olur mu lan öyle şey sonra foyan ortaya çıkar, doğru diyon lan olmaz" şeklinde kendimle tartışıyorum ama o hala kakasını yeni yapmış mutlu insan modunda telefona bakıyo.

Hayır bütün bunları geçtim her şey o kadar güzeldi ki benim açımdan. Onun yanına giderdim benimle yüzündeki tebessüm hiç eksik olmadan konuşurdu ben desen zaten şapşal ağzı kulaklarında kikirdek bi kız oluyyorum onun yanında. Karşılıklı ufak tefek şakalar gülmeler, onun konuşurken gözlerimin içine bakması benimse asla göz teması kuramamam (acayip utanıyorum lan bide yakın mesafede şaşı bakma koorkum var) onun konuşma çabası benimse ağzımı açıp tek kelime etmeden arabaların ön tarafına koyulan oyuncak köpekler gibi başımı sallamam (ya yanlış bişey dersem korkusu) falan fiyasko gibi görünsede çok eğlenceli dakikalar yani.

1 hafta öncesine kadar onu yeteneğimle etkilediğimin farkındaydım yanıma gelip bana bu konuyla ilgili söylediği güzel sözleri geçtim yanımdan giderken koluma tutup "yaparsın sen ya" demesi benim kolumdaki kan dolaşımının o anda durması, sürekli bana bakarken gözlerinin gülmesi, benim zaten gözlerimde bile 32 diş çıkıyo artık o kısmını geçtim de, yani kalemimi aldıktan sonra o kalemi masaya koyması daha kolayken yalandan uzatması benim onu alırken eline değmemek için yapmış olduğum manevralar ve onun bunu fark edip çaktırmadan gülmesi sonucu yüzünde oluşan o puştluk ifadesi..

Bazı şeyleri anlamış olamalı ki artık benimle eskisi gibi değil. Adam cin gibi zaten bence hareketlerimden bakışlarımdan sürekli ona bakmamdan ve günde 143342524 kez göz göze gelmemizden anlamadıysa zaten bu işleri bıraksın gitsin köyünde çobanlık yapsın insanları bırakıp koyunlarla iletişim kurmaya başlasın. Bende de biraz salaklık var ama şimdi. Sürekli bir insana bakılır mı ya göz göze geliyoruz sürekli adam da kıllandığı için bana bakıyo zaten yoksa göz göze gelme konusu sırf benim yüzümden. Artık ne pas veriyo ne gülüyo ne yanıma geliyo hiç bişey yaptığı yok. Sınıftaki o kaltak kızların yanına gidip sohbet etmeye gelince ohh değmeyin keyfine paşanın, o konuda hiç sıkıntısı yok ama bana gelince sorularıma cevap vermeyen, verdiği zamanlarda ise kestirip atan bir insan oldu çıktı.

Alendelonu daha kazanamadan kaybediyorum. Hiç bir zaman kazanma gibi bir durumum olmayacaksada ne biliyim hayallerde mantık aranmaz, ben onu öyle hayal ediyodum bir gün kampüse el ele girme hayalim vardı :) ıykk gerçi bu da hiç romantik değil. Şu anda sezen aksu dinliyorum

"Uzak diyarlarda evli barklı, mutluluk en çook onun hakkı, bu yorgun kırık dökük hikayede, adı bende saklı"
lililililililili !!!

Neden diğer kızlar gibi sınıftaki zengin piçlerinden birinden hoşlanmadım ki bende, hayır neden hep benden büyük ve gerçekten imkansız olanları seçiyorum. Onu nasıl etkileyebilirim bilmiyorum ama içimde büyük bi kırgınlık var. Piç gibi ortada bırakılmış gibi hissediyorum. Alendelonun bunlardan haberi bile yok tabi, belki de o şu anda manitasıyla yiyişiyodur, yada çok güzel dakikalar geçiriyodur. Ne yapsın benim gibi ergenliğini tamamlayamamış bir kızı.

Neden dünyaya 5 yıl daha erken gelmedim ki, belki o zaman yaşıtlarımı sevebilirdim, en azından denemeye değerdi.